آب و هوای زمستان شرایط خورشیدی را در سراسر آمریکای شمالی تقسیم می کند

بر اساس تجزیه و تحلیل با استفاده از Solcast API، ترکیبی از گرم شدن استراتوسفر و یک گرداب قطبی مختل شده، الگوهای تابش شدید متضادی را در سراسر آمریکای شمالی در ماه فوریه ایجاد کرد. گردش قطبی بی‌ثبات، شرایط مرطوب‌تر و ابری‌تری را در بخش‌هایی از شمال ایجاد کرد و در عین حال مناطق مرکزی و شرقی را تحت شرایط شفاف‌تر و تابش بالا نگه داشت. این الگوهای متضاد یک شکاف واضح در عملکرد خورشیدی در سراسر قاره ایجاد کردند، با چندین شبکه داخلی که شرایط قوی‌تر-از-عادی را تجربه می‌کردند، در حالی که مناطق ساحلی شاهد تابش سرکوب‌شده بودند.

محرک اصلی این الگو گرم شدن استراتوسفر بود - گرم شدن سریع جو فوقانی که گرداب قطبی را مختل می کند، که در طول فوریه الگوهای گردش شمالی را ضعیف و مختل کرد. این اختلال به جریان جت اجازه داد تا امواجی ایجاد کند، مسیرهای طوفان را تغییر دهد و ابرها را در سراسر آمریکای شمالی توزیع کند. الگوی گردش حاصل از تابش بیشتر در بخش‌های بزرگی از ایالات متحده با وجود هوای زمستانی مداوم در برخی مناطق پشتیبانی می‌کند. مناطق غربی کاهش منابع خورشیدی را به دلیل شرایط ناپایدار تجربه کردند، در حالی که مناطق مرکزی و شرقی ایالات متحده شاهد آسمان صاف تر و ناهنجاری های تابش بالاتر بودند.

فرصت‌ها به‌ویژه در شبکه‌های ERCOT و ISO{0}}NE قوی بودند، جایی که افزایش تابش به 20٪ در کنار دمای غیرعادی بالای بیش از 38 درجه (100 درجه فارنهایت) در برخی مکان‌ها نزدیک شد. حتی یک طوفان اواخر-ماه نوری یا زمستانی که برف سنگینی را به شمال شرقی ایالات متحده آورد، الگوی گسترده تر شرایط خورشیدی بالا را به میزان قابل توجهی کاهش نداد. تابش بیش از-میانگین فراتر از ایالات متحده بود و از ریوگرانده در سراسر سواحل شرقی مکزیک و جنوب کبک می‌رسید.

علیرغم بهبودهای گسترده داخلی، چندین منطقه ساحلی کاهش منابع خورشیدی را به دلیل سیستم های آب و هوایی غیرعادی تجربه کردند. کارولینای شمالی و جنوبی حدود 15 درصد کاهش تابش را در ماه فوریه به ثبت رساندند زیرا برف و یخبندان باعث افزایش پوشش ابر شدند. کالیفرنیای شمالی شاهد کاهش‌های مشابهی بود زیرا مجموعه‌ای از رودخانه‌های جوی ابری و بارندگی مداوم را به همراه آوردند و تابش را در سراسر منطقه CAISO سرکوب کردند. زنجیره کوه آپالاچی مرز مشخصی را بین مناطقی با شرایط افزایش و کاهش تابش در امتداد بخش‌هایی از ساحل شرقی تشکیل می‌دهد.

فوریه همچنین یک تغییر{0}گام در شرایط خورشیدی در مقایسه با ژانویه نشان داد. در بسیاری از مناطق مرکزی و شرقی ایالات متحده، الگوهای تابش از عملکرد بیش از حد خورشیدی دو رقمی-با افزایش حدود 15% تا 25% نسبت به سطوح معمولی فوریه پشتیبانی کردند. ERCOT در این الگو برجسته بود، جایی که بخش‌هایی از تگزاس شرایط خورشیدی استثنایی - روزهای طولانی‌تر و بهبودهای فصلی همراه با آسمان غیرمعمول صاف را تجربه کردند تا تابش را حدود 25 درصد بالاتر از هنجارهای فصلی، و +40 درصد بالاتر از سطح ژانویه، همانطور که در دالاس، TX مشاهده شد، افزایش دهد.

Solcast این ارقام را با ردیابی ابرها و ذرات معلق در هوا با وضوح 1-2 کیلومتر در سطح جهان، با استفاده از داده های ماهواره ای و الگوریتم های اختصاصی AI/ML تولید می کند. از این داده‌ها برای هدایت مدل‌های تابش استفاده می‌شود، و Solcast را قادر می‌سازد تا تابش را با وضوح بالا، با بایاس معمولی کمتر از 2٪، و همچنین پیش‌بینی‌های ردیابی ابری محاسبه کند. این داده ها توسط بیش از 350 شرکت که بیش از 300 گیگاوات دارایی های خورشیدی را در سطح جهان مدیریت می کنند استفاده می شود.